باهمه آره باتونه : نیلوبلاگ

گاهی میام به وبلاگم سر میزنم تموم خاطره های تلخ و بدم یادآوری میشه تو ذهنم

باخودم میگم چطور اینهمه بدبختی و اواره گی اینهمه ترس و دوری و اینهمه وقاحت رو

تحمل کردم ک الان از اون بند خلاص شدم

هنوز دست و پای این مشکلات کم و بیش شونه هام و پاهامو گرفتن اما 

منم دارم تموم تلاشمو میکنم ک ب کلی آزادی مو بگیرم.

من عاشق وبلاگمم

من جونم و گریه هامو پشت همین کیبورد هر روز میلیون هابار از دست میدادم و دوباره بدست می آوردم